Miód pitny to chyba najstarszy polski trunek. Wyrabiany jest na ziemiach polskich i litewskich od średniowiecza, także dzisiaj cieszy się dużą popularnością wśród smakoszy alkoholi. Zwłaszcza jego najbardziej szlachetna odmiana – półtorak, który został wpisany na listę Gwarantowanych Specjalności Unii Europejskiej. Obecność na tej liście potwierdza fakt, że półtorak jest elementem polskiego dziedzictwa narodowego.

Źródło: flickr.com/photos/fr.zil

Miód pitny dzieli się na cztery rodzaje: półtorak, dwójniak, trójniak i czwórniak. Kryterium podziału jest stopień rozcieńczenia miodu w wodzie. Jak można się domyślić półtoraki powstają przez rozcieńczenie litra miodu w pół litrze wody, dwójniaki w proporcji jeden do jednego i tak dalej… Miody pitne, podobnie jak dobre wina, potrzebują okresu leżakowania. W tym czasie dochodzi do fermentacji. Okres leżakowania uzależniony jest od stopnia rozcieńczenia miodu. Najdłużej leżakuje najmniej rozcieńczony półtorak, trwa to nawet do 10 lat ze względu na duży stopień zasłodzenia. Półtorak jest jednocześnie najmocniejszym z miodów pitnych, ma zawartość około 18% alkoholu. Półtorak do spółki z dwójniakiem tworzą grupę miodów pitnych zwanych królewskimi.

Walorom smakowym miodu pitnego nie zaprzeczy nikt, kto choć raz spróbował tego trunku, warto także wiedzieć, że miody pitne mają wiele właściwości leczniczych. Podnosi odporność organizmu, co istotne jest zwłaszcza jesienią i zimą, regeneruje tkanki i działa bakteriobójczo. Wpływa także na układ nerwowy i dodaje wigoru. Doskonale nadaje się do picia we dwoje – jest afrodyzjakiem. Serwowany na ciepło z cynamonem i goździkami fantastycznie rozgrzewa. Nie oznacza to jednak, że można go pić tylko zimą. Podany z lodem i plasterkiem cytryny jest świetny w lecie. Sposób serwowania miodu pitnego zależy jednak nie tylko od pory roku, ale także, a może przede wszystkim, od zawartości alkoholu. Te delikatniejsze, czyli trójniaki i czwórniaki podajemy i pijemy jak wino. Mocniejsze należy smakować, nie przełykać od razu tylko potrzymać w ustach, aż minie miodowy posmak.

Źródło: commons.wikimedia.org

Ceny miodu pitnego, w zależności od zawartości alkoholu, wahają się od około 20 złotych za czwórniaka do około 100 złotych za półtoraka. Klasy temu trunkowi dodają karafki, w których jest sprzedawany dobry miód pitny. Półtorak w kamionkowej karafce może być doskonałym prezentem dla chłopaka, przyjaciela czy ojca. Miód pitny można także przygotować w domu. Wymaga to jednak bardzo dużej cierpliwości ze względu na wspomniany już czas fermentacji alkoholu w zasłodzonym roztworze, zwanym brzeczką. Domowy sposób produkcji miodu pitnego dzieli się na cztery etapy, w pierwszym należy przygotować drożdże, w drugim brzeczkę, czyli roztwór miodu i wody w odpowiednich proporcjach w zależności od tego, jaki typ miodu chcemy uzyskać. Trzeci etap to połączenie drożdży z brzeczką, ostatni etap to czekanie. Nie do końca takie bezczynne jak mogłoby się wydawać, raz na jakiś czas należy, za pomocą specjalnego wężyka, ściągnąć płyn do innego naczynia. Im częściej powtórzy się tą czynność, tym bardziej przejrzysty będzie trunek.

Źródło: wikipedia.org

Miód pitny może wydawać się zapomnianym trunkiem, tym bardziej jednak warto na nowo odkryć jego zalety, i te smakowe, i zdrowotne. Bo jak napisał przed laty Tomasz Zan:

Nikt się od miodu po ziemi nie toczy,

Miód tylko lepszej dodaje miny,

Najeża wąsy, stroi czupryny,

Moc leje w piersi, odwagę w oczy…