Zaraz po zakończeniu drugiej wojny światowej przedsiębiorstwo Autocars & Accesories Ltd. przekształciło się na Ac Cars. Właśnie pod tą marką w 1953 został stworzony dwuosobowy kabriolet AC Ace. Caroll Shelby na początku 1961 roku, zaproponował producentowi, zastosowanie mocnego silnika ze stanów Zjednoczonych. Wszystkie zakłady AC zajmowały się produkcją jednie pozbawionych silników i skrzyń , nielakierowanych samochodów które były wysyłane do USA. Gotowe Cobry powstawały w zakładach Shelby American.

Jako napęd wybrano silnik Forda, posiadający pojemność 4,2 litra( model 260- jego nazwa pochodziła od posiadanej pojemności skokowej wyrażanej w sześciennych calach). Nadwozie tego modelu, nie posiadało stałego dachu. Bezpośrednio za fotelami, często montowano pałąk. Do cech charakterystycznych nadwozia należy zaliczyć wybrzuszone błotniki, okrągłe światła, szczątkowe zderzaki oraz duże wydechowe rury które poprowadzone zostały wzdłuż podwozia. Wnętrze tego samochodu, opierało się o dwa kubełkowe fotele i deskę rozdzielczą wyłożoną skórą, a także charakterystyczną drewnianą kierownicą oraz hebelkowymi przełącznikami znajdującymi się w kokpicie. Zestaw wskaźników posiadał obrotomierz, manometr, prędkościomierz amperomierz i wskaźnik temperatury oleju oraz wody. Niektóre wersje Cobry posiadały wskaźniki zamontowane na konsoli środkowej.

W 1962 roku zdecydowano zwiększyć pojemność silnika do 4,7 litra, posiadał on moc 300 KM, Cobra do przekroczenia granicy 100 km/h potrzebowała 5,5 s, a maksymalna prędkość jaką mogła osiągnąć to 249 km/h. W 1963 roku firma Ford stworzyła silnik V8, posiadający moc 7,0l który posiadał moc 416 KM, przyśpieszenie do 100km/h trwało niewiele ponad 4 sekundy, a maksymalna prędkość modelu z tym silnikiem wynosiła 266km/h. Była jeszcze wersja Coupe zaprojektowana przez Pete’a Brocka w 1964, potrafiła ona osiągnąć prędkość 300km/h.

Do 1968 roku wyprodukowano około 900 sztuk, tego niesamowitego samochodu, który przez wielu uważany był za kultowy i niedstępny.