Rozmowy w sieci mają własny, unikatowy język. To słownik miłości w cyberprzestrzeni. Mowa o emotikonach, akronimach i nickach, za pomocą których porozumiewają się członkowie społeczności internetowych. Gesty, elementy mimiki twarzy, które obserwujemy w świecie rzeczywistym nie są niezastąpione. Mają swoje odpowiedniki w świecie on-line.

źródło: sxc.hu

Nie wszystkie gesty można idealnie odwzorować, ale da się je zastąpić w inny sposób,  np. przez użycie emotikonek, czyli symboli utworzonych ze znaków interpunkcyjnych, oznaczających gesty. Poprzez odpowiednią kombinację można utworzyć uśmiech, mrugnięcie okiem czy wirtualny pocałunek. Za pomocą akronimów można przedstawić śmiech. Elementy kinetyki, okulezji, mowy, haptyki są stosowane podczas flirtów w sieci poprzez opis. Ludzie, posiadający kompetencje i umiejętność komunikowania się w sieci potrafią odwzorować ciało i jego ruch na poziomie tekstu w Internecie.

Nick, jako element ukrywania swojej prawdziwej tożsamości, może stanowić również ważny element we flirtowaniu. Pseudonim osoby korzystającej z Internetu, może być autentycznym imieniem albo mieć formę kokieteryjną. Ma na celu zwrócenie uwagi na naszą osobę.

źródło: sxc.hu

Nie da się przełożyć wszystkich zachowań odpowiednich dla flirtu na płaszczyznę Internetu, na jego język. Trudności sprawiają kwestie związane z proksemiką czy wokalizacją (chociaż pisanie wielkimi literami w kulturze komunikacji internetowej uznawane jest za krzyk). Na flirt internetowy ciężko jest przełożyć niektóre zachowania, które z łatwością przychodzą nam w kontaktach bezpośrednich. W czasie rozmowy internetowej nasz rozmówca nie może poczuć zapachu perfum, nie ma możliwości spojrzenia nam w oczy. Brakuje szansy zasygnalizowania naszej sympatii poprzez fizyczne zbliżenie się do drugiej osoby. Jednak nawet i te bariery przez znawców Internetu są przekraczane. Potrafią oni za pomocą słów opisać swój zapach, a nawet sposób kontaktów seksualnych. Na tym właśnie polega cyberflirt!