Żeby zostać prawdziwym kiperem alkoholi, literatura w postaci tego artykułu będzie oczywiście niewystarczająca. Natomiast można ten poradnik traktować jako wstęp do kultury smakowania trunków, w tym oczywiście, wiecznie popularnej whisky. Pierwszy i największy zawód czeka na piwoszy; dla nich whisky smakuje gorzej niż pomyje… Ale to są herezje, bowiem im głębiej wchodzisz w kulturę delektowania się smakiem whisky, tym bardziej będzie ci ona smakować. Oto kilka prostych kroków, które pozwolą kultywować tradycję eleganckiego picia whisky.

Po pierwsze - używaj odpowiednich szklanek. Tradycyjne szkło ma grubą stopę (old fashioned), bądź stoi na cienkiej nóżce. Szklanka powinna być bez napisów i naklejek, które utrudniają ocenę koloru whisky. Szklanki zwężające się ku górze gwarantują, że aromat alkoholu nie ucieka tak gwałtownie, pozostając dłużej do dyspozycji zmysłów pijącego. A ten potrafi wiele opowiedzieć, między innymi o wieku trunku. Im whisky ciemniejsza, tym starsza.

Po drugie, zanim zaczniesz moczyć usta, powąchaj zawartość szklanki, utrzymując nos w odległości kilku centymetrów od krawędzi szkła. Jeśli chcesz się sprawdzić jako prawdziwy kiper, spróbuj zapamiętać albo opisać zapach danego rodzaju whisky. Następnie można przejść do momentu kulminacyjnego. Niektóre szkoły smakoszy whisky zalecają rozcieńczenie trunku niewielką ilością niegazowanej wody mineralnej. Ma to na celu uwolnić aromat whisky i osłabić nieco siłę alkoholu, umożliwiając odkrycie głębszych smaków.

Po trzecie, zaczerpnij mały łyk whisky i spróbuj opowiedzieć sobie jej smak na samym początku. Czy jest „agresywna”? A może jest „ostra” albo „niewyraźna”?

Po czwarte, poczuj jaki faktycznie jest smak, kiedy trunek znajduje się w okolicach Twojego języka, gdzie czekają na niego kubki smakowe. Jeśli  aromat whisky „uderza” w przednią część Twojego języka, ma ona posmak słodkawy, w tylną - gorzki, w część centralną - słony, a po bokach - kwaśny.

Po piąte i ostatnie - powtarzaj ostatnie czynności i czerp z tego przyjemność!