Czym jest extreme ironing? Najlepiej pasuje definicja wypowiedziana przez jego twórcę: „to dreszcz emocji wywołany wspinaniem się między chmurami, połączony z satysfakcją dobrze uprasowanej koszuli”.

Extreme ironing to sport zapoczątkowany ponad dziesięć lat temu przez Philipa Shaw, który po ciężkim dniu pracy musiał zrobić prasowanie. Postanowił połączyć przyjemne z pożytecznym i zabrał żelazko na wspinaczkę. Tak powstała prawdopodobnie najbardziej szalona dyscyplina sportowa na świecie.

Co jest potrzebne, aby zacząć? Proste: człowiek, żelazko, deska do prasowania i zwariowane miejsce, o którym ludzie pomyślą: „Boże, jak on może tam prasować?!”

Sportowcy tej dyscypliny są przewrotnie zwani ironmenami. Gdzie ich najczęściej możemy spotkać? W powietrzu, w wodzie, na ziemi, a przede wszystkim w trudno dostępnych miejscach. W kajaku, na nartach, na środku ulicy, na spadochronie czy pod lodem w zimie, ironmeni ćwiczą swoje umiejętności i ścigają się o tytuł najlepszego mistrza żelazka.

Niektórzy ludzie traktują ten sport bardzo poważnie i trenują podnosząc żelazka zamiast hantli i wyciskają deski do prasowania trudząc się i pocąc jak przy sztandze na siłowni. Bo przecież potrzebna jest duża wytrzymałość i dobra forma, żeby nie tylko wejść na stromą górę, ale, kiedy już się tam dostanie – uprasować z finezją swoją koszulę. To jest jak artystyczny występ tańca czy gimnastyki. Mógłbyś się skupić na małym zmarszczeniu na rękawie balansując na jednej nodze na brzegu klifu? Raczej nie.