W naszych męskich głowach istnieje pewien stereotyp mówiący, że atrakcyjne kelnerki dostają większe napiwki niż ich brzydsze koleżanki. Stereotypy, podobnie jak zasady i regulaminy są po to, żeby je łamać. Być może dlatego uczeni z Cornell University School of Hotel Administration podjęli się zadaniu sprawdzić czy rzeczywiście piękne kelnerki otrzymują częściej resztę z rachunku.

Na potrzeby badań znaleziono 400 kelnerek, które miały określić swoją atrakcyjność, seksapil, kolor oczu, wielkość piersi, kolor włosów, obwód talii oraz średnie zarobki z napiwków. Wyniki przeprowadzonych badań pozwoliły wysnuć ciekawe wnioski.

Po pierwsze - blondynki otrzymują najwyższe napiwki od pań z innymi kolorami włosów. Taki rezultat raczej nie dziwi, bowiem kobiety z blond włosami uchodzą za najatrakcyjniejsze. Aczkolwiek, grupa blondynek, która wzięła udział w badaniu wcale nie określiła siebie samych jako bardziej atrakcyjnych pod względem koloru włosów.

Po drugie - wielkość napiwków wzrasta wraz z rozmiarem piersi - im matka natura hojniejsza, tym sakwa pełniejsza… Nie dziwi również fakt, że kelnerki o smukłej linii ciała dostają więcej grosza. Na tym etapie kończą się wnioski, które nie zdziwiły badaczy.

Ciekawsze rezultaty przyniosło badanie wieku kelnerek, bowiem okazało się, że największe napiwki otrzymują kobiety w wieku około trzydziestu lat. „Trzydziestki” wygrywają pod tym względem nawet z dwudziestoletnimi kelnerkami. Uczeni stawiają tezę, że mężczyźni upatrują w kelnerkach w średnim wieku, większych szans na podryw, dlatego wręczają im duże napiwki.

Efekt WHR (wiast-to-hip-ratio - współczynnik określający sylwetkę ciała; powstaje po podzieleniu obwodu talii przez obwód bioder), który mówi, że kobiety posiadające ów współczynnik na poziomie 0,7 są w oczach mężczyzn bardziej atrakcyjne od innych. Tym samym można byłoby przypuszczać, że kelnerki o bardziej kobiecych kształtach będą otrzymywać wyższe napiwki. Tymczasem badania wykazały, że nie zachodzi korelacja pomiędzy WHR a wielkością otrzymywanych napiwków. Badacze tłumaczą to w dwojaki sposób - być może atrakcyjność oparta na WHR nie jest na tyle istotna, by zaoferować większy napiwek, bądź uniformy w jakie ubrane są kelnerki znacząco zniekształcają ich atrakcyjne kształty bioder i talii (czego nie można powiedzieć o ubiorze kelnerki na zdjęciu po prawej). O ile drugie wytłumaczenie wydaje się być rozsądne, o tyle pierwsze staje w sprzeczności z poglądami niektórych psychologów ewolucyjnych, którzy u wskaźnika WHR dopatrują się jednego z najważniejszych czynników wyboru partnerki. Dlaczego więc współczynnik WHR ma odpowiadać za wybór naszej partnerki życiowej, a nie za  pozostawienie napiwków?

Choć rezultaty badań ukazały pewne schematy w nowym świetle, to uczeni nie ustrzegli się kilku błędów dobierając pytania czy próbę badawczą. Otóż mało wiarygodne wydają się być odpowiedzi kobiet na pytanie o atrakcyjność fizyczną, bowiem ciężko jest oceniać się samemu, a tym trudniej (tak nam się wydaje) przychodzi to kobietom. Być może lepiej dla badań byłoby, gdyby to mężczyźni oceniali atrakcyjność badanych kelnerek. Ponadto, badania w głównej mierze opierały się na wyglądzie zewnętrznym, wieku, nie uwzględniając wcale takich czynników jak kompetencja kelnerki, fachowość obsługi czy rodzaj lokalu, w którym usługuje. Z tak wieloma niewiadomymi, trudno jest jednoznacznie określić czy atrakcyjniejsze kelnerki otrzymują większe napiwki. Jedno jest pewne - atrakcyjność to dodatkowy atut w tym zawodzie.